Ziewanie i chrapanie

Ziewanie jest czymś pośrednim pomiędzy odruchem a ruchem ekspresywnym i niełatwo jest wytłumaczyć jego przyczyny. Trwa ono kilka sekund, czasami towarzyszy mu przeciąganie się, zdarza się zarówno przed snem, jak i po śnie i występuje często przy zmęczeniu lub nudzie: obserwuje się je u wielu ssaków, zwłaszcza u małp, aby ziewać – trzeba być przytomnym. Według powszechnej opinii ziewanie jest zaraźliwe, lecz prawdopodobnie rzecz polega na tym, że warunki wywołujące ziewanie u jednej osoby wywołują je również u sąsiada. Ziewaniu towarzyszy również łzawienie spowodowane albo przez bezpośredni ucisk na gruczoły łzowe przy wykrzywianiu twarzy, lub przez impulsy nerwowe występujące równocześnie z bodźcami wyzwalającymi te dziwne gesty i dźwięki. Akt ziewania związany jest z niewielkim przejściowym wzrostem tętna, z pewnym skurczem naczyń włosowatych i może uchodzić za fizjologiczne usiłowanie dostarczenia więcej krwi do płuc i mózgu, ale przecież przy licznych innych okazjach dochodzi do zwiększenia przepływu krwi bez śmiesznych grymasów, trzasku szczęk i wytrzeszczania oczu. ,

Zasypianiu towarzyszy szereg innych osobliwych objawów. Oczy skierowują się ku górze, co uważa się za zwolnienie zwykłych szybkich, drgających ruchów, kiedy wzrok przeskakuje z jednego przedmiotu na drugi, czy po prostu błądzi po otoczeniu. Może występować drżenie w czasie skupiania się wzroku na jednym punkcie. Gdy oczy zostają w końcu przykryte przez powieki, wrażenie pływania przy zasypianiu może nagle ustąpić miejsca niespodziewanemu zupełnemu skurczowi i wrażeniu zatrzymania akcji serca. Takie wzdrygnięcia się, czyli skurcze mięśniowe, mogą obejmować rękę, nogę lub całe ciało (odczuwa się je jak konwulsyjne zatrzymanie wszystkich funkcji ciała), są częstsze u dorosłych niż u dzieci i mimo brutalnego przerwania snu nie przeszkadzają zwykle w dalszym wypoczynku nocnym.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *