Woda – ciąg dalszy

Zarówno pobór, jak i wydalanie wody są bardzo zmienne, na przykład biegunka może znacznie zwiększyć utratę wody z kałem. Europejczyk prowadzący siedzący tryb życia wypija zaledwie około 2,5 1 na dobę, górnik może tracić 7 1 w ciągu czyli ok. 1000 ml przy trzech posiłkach – przyp. tł. jednej zmiany, a Hindus pracujący na słońcu może być zmuszony do uzupełnienia ponad 11 litrów w ciągu każdego normalnego dnia. Odwodnienie i pocenie się mogą być powodem dużego spadku wydzielania moczu, w warunkach tropikalnych ilość moczu może spaść do 500 ml na dobę lub jeszcze mniej. Niekiedy utrata wody w gorącym otoczeniu w postaci potu może wynosić nawet 2 1 na godzinę, zaś 850 ml na godzinę można tracić przez kolejnych kilka godzin pod warunkiem uzupełniania płynu napojami, Największa zanotowana kiedykolwiek utrata i uzupełnienie płynu w ciągu doby wynosiła około 28 1. Także przy normalnym siedzącym trybie życia w klimacie umiarkowanym wymiana zapasów wodnych ciała jest bardzo szybka: ciało mężczyzny wagi 70 kg zawiera 40 do 45 1 wody i co 10 dni zostaje wydalona i uzupełniona połowa tej ilości. Kobieta ma w sobie mniej wody niż mężczyzna o tej samej wadze, przyczyna leży w większej obfitości tłuszczu i w niskiej zawartości wody w tkance tłuszczowej. (U kobiet zawartość wody ulega wahaniom odpowiednio do cyklu miesiączkowego.)

Człowiek nie jest sprawnym zwierzęciem pustynnym, organizm jego trwoni cenny płyn. Mały gryzoń północnoamerykański (kangaroo-rat), który w ogóle nie musi pić wody, jest o wiele ostrożniejszy, Ma on na przykład w nosie sprytny obieg oboczny służący do chłodzenia wydychanego powietrza i w ten sposób duża część wody zostaje skroplona w nosie, a więc zachowana dla organizmu. Człowiek wydychając pozbywa się po prostu około 0,5 1 wody na dobę. Gryzoń ów może w ciągu godziny stracić 13% ze swych skromnych 100 g wagi wskutek utraty wody: po podobnej utracie wody, obojętnie, czy nastąpi w ciągu godzin, czy dni, człowiek jest martwy lub umierający. Człowiek umiera po utracie 15% wagi ciała nawet w chłodnym otoczeniu, przy całkowitym bezruchu po pozbawieniu go żywności i wody – podobna utrata wagi następowała zazwyczaj po dziesięciu dniach. (Wielbłąd może wytrzymać bez wody 2 tygodnie, tracąc bez szkodliwych skutków do 30% wody ciała, a później po wypiciu 135 litrów w ciągu dziesięciu minut powrócić do stanu normalnego.) Człowiek może żyć znacznie dłużej, przez dwa miesiące lub więcej, pozbawiony żywności, ale zaopatrzony w wodę, a w czasie długotrwałego głodowania jest w stanie utrzymywać się przy życiu pomimo straty ponad połowy swej wagi. Zaopatrzony w wodę człowiek o wadze 76 kg może dojść poniżej 38 kg, bez wody umiera zanim dojdzie do 63 kg. Ostre uczucie głodu zanika po kilku dniach głodówki, pragnienie jest przez cały czas bardzo dotkliwe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *