Tłuszcze

Tłuszcz zapasowy – więcej na ten temat przy omawianiu wyniszczenia i otyłości – nie jest jakąś stałą jednostką na podobieństwo zapasowej puszki smalcu w spiżarni. Mimo niezmiennych kształtów brzucha tłuszcz w jego obrębie ulega stałemu usuwaniu i uzupełnianiu. Pod skórą jest zmagazynowana zaledwie połowa tłuszczu zapasowego, duże ilości przyczepione są do krezki, czyli błony podtrzymującej jelito cienkie, jeszcze więcej otacza nerki. Pewna ilość tłuszczu zapasowego jest czymś zupełnie normalnym, o otyłości mówimy zwykle, gdy tłuszcz stanowi ponad 30°/o wagi ciała. Tłuszcz działa też jako dobra izolacja ze względu na stosunkowo niedużą ilość rozgałęzień naczyń krwionośnych w obrębie tej tkanki. Tłuszcz składa się głównie z komórek, które są po prostu kroplami tłuszczu otoczonymi cienką, podobną do błony warstwą za- rodzi.

Tłuszcz ludzki odróżnia się od wolowego i innych tłuszczów zwierzęcych bardzo niską temperaturą topnienia: punkt topnienia wynosi 17°C, a więc odpowiada temperaturze pokojowej, jest znacznie niższy od temperatury ciała – zaś tłuszcz wołowy topi się przy 49,5°C. Wiele tłuszczów płynnych w normalnych temperaturach nazywa się olejami, choć nie ma różnicy między nimi a pozostałymi tłuszczami: oliwa z oliwek jest dokładnie tłuszczem z oliwek. Tłuszcze mają niski ciężar właściwy, toteż ludzie otyli łatwiej utrzymują się na wodzie niż szczupli. Jest to jedną z korzyści starzenia się, okresu większego otłuszczenia, ponieważ odpowiednio do wzrostu ilości tłuszczu spada ciężar właściwy człowieka. Nawet starzy szczupli ludzie mają więcej tłuszczu niż za młodu i dlatego łatwiej utrzymują się na powierzchni bez wykonywania ruchów pływackich.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *