Tatuaż

Radiobiolog Harold F. Blum, autor znakomitego opracowania tego tematu wyraził pogląd, że nie jest pożądane wywoływanie obaw przed ekspozycją na promienie słoneczne (między innymi ze względu na rzadkie występowanie raka skóry, nawet przy sprzyjających warunkach, jak na przykład w południowych stanach USA), chociaż zalecać należy niektóre środki zapobiegawcze, zwłaszcza umiar. Każdy, kto ma zmiany skórne, rozpoznane przez dermatologa jako przedrakowe, powinien unikać słońca w południe, a także zostać poinformowany o skuteczności zwykłych szyb okiennych jako ochrony przed rakotwórczym promieniowaniem. Po dłuższym wystawieniu się na słońce każdy, z wyjątkiem albinosów, nabiera opalenizny i nawet ludzie, którzy rodzą się z czarną skórą mogą stawać się dwukrotnie bardziej czarni – w każdym razie mogą mieć dwukrotnie większą ilość melaniny.

Tatuaż. Tatuowanie jest starodawną sztuką, a słowo to przywiózł z Indochin kapitan James Cook. W Chinach (tak, znowu Chiny) zwyczaj był praktykowany przed 4 czy 5 tysiącami lat i obecnie kwitnie nadal w wielu częściach świata, mimo że zakazuje go Koran, potępia Leviticus, a papież Hadrian I nazwał go barbarzyńskim zwyczajem. Wiele państw wykorzystywało go do swych celów: Grecy i Rzymianie tatuowali niewolników i przestępców, Anglicy i Francuzi tatuowali skazanych jeszcze w XIX wieku, armia angielska do roku 1879 znaczyła literami BC (bad conduct) źle sprawujących się żołnierzy, a Niemcy w czasie ostatniej wojny oznaczali więźniów obozów koncentracyjnych niezmywalnymi numerami.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *