Sole mineralne cz. IV

Potas. Pierwiastek ten jest chemicznie bardzo podobny do sodu i całkowity jego brak może być dla ciała równie zgubny: podczas gdy większość sodu znajduje się poza komórkami ciała, 99% potasu znajduje się wewnątrz nich. Organizm zawiera około 150 g potasu, obrót dobowy wynosi 3 g. Niedobór potasu jest zjawiskiem rzadkim, lecz możliwym.

Magnez. Rola jego jest podobna do roli wapnia, jednak prawie nigdy go nie brakuje. Większość magnezu znajduje się w kościach. Chlor, brom i fluor. Chemicznie tworzą jedną grupę, ale w obrębie ciała mają różne funkcje. Chlor obecny jest głównie w postaci chlorku sodu i odgrywa główną rolę w osmo- tycznej regulacji ilości wody ciała. Normalnie ubywa i zostaje uzupełnione 15 g chloru na dobę. Brom stanowi zagadkę: jest rozsiany w różnych tkankach, jest go więcej niż jodu, a jego znaczenie nie jest znane. Fluor wyróżnił się ostatnio związkiem z próchnicą zębów: istnieją przekonywające dowody, że picie wody fluorowanej zapobiega psuciu się zębów. Funkcja fluoru w ciele człowieka nie jest dobrze znana, jego brak poza zwiększeniem się próchnicy nie wywołuje widocznych skutków, natomiast istnieje całkowita pewność co do jego szkodliwości w nadmiarze. Już 2,5 g może spowodować śmierć, a związek fluorokrzemian sodu powoduje śmierć w ilości zaledwie 0,2 g doustnie.

Miedź, kobalt, cynk, mangan i molibden to mała piątka niezbędnych pierwiastków śladowych. Przeciętny człowiek ma 0,96 g cynku, 0,15 g miedzi, 0,018 g molibdenu, 0,012 g kobaltu i 0,011 manganu – razem niewiele ponad 1 gram, ale jest to gram niezwykle ważny. Pierwiastki niniejsze są niezbędne przy wytwarzaniu podstawowych enzymów. Dziwnym faktem jest większa zawartość miedzi w mózgu i wątrobie u niemowlęcia niż u człowieka dorosłego.

Reszta. Wymieniono powyżej 20 pierwiastków. Z pozostałych siedemdziesięciu dwóch, występujących w warunkach naturalnych, wiele zjada się w pokarmach i są one zazwyczaj obecne w tkankach ciała, jednak nie jest wiadome, jaka jest ich rola i czy są konieczne. Weźmy na przykład aluminium. Od czasu rozpoczęcia produkcji naczyń aluminiowych istnieje kontrowersja, czy nieuniknione, związane z tym zwiększenie ilości tego pierwiastka w diecie człowieka jest szkodliwe, korzystne, czy zupełnie bez znaczenia. Zgodnie z obecnym stanem wiedzy ciało człowieka potrzebuje około jednej piątej naturalnych pierwiastów ziemi: pozostałe cztery piąte uważa się za całkowicie zbędne – jak dotychczas.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *