Składniki moczu

Nic nie jest wiadome w sprawie typowego zapachu moczu, w każdym razie zapach może się zmieniać, zwłaszcza po zjedzeniu szparagów. Tylko mocz długo stojący czuć amoniakiem, kiedy bakterie miały dość czasu, aby z obecnego w nim mocznika wytworzyć dużo więcej amoniaku, niż można zwykle znaleźć w moczu świeżym. Zaraz po oddaniu mocz jest praktycznie wolny od bakterii i niekiedy używano go nawet, w nadzwyczajnych okolicznościach, jak np. na polu walki, jako środka dezynfekującego. Pod tym względem mocz bardzo znacznie różni się od kału, który składa się przede wszystkim z drobnoustrojów.

Mocz zawiera całą gamę składników organicznych i nieorganicznych, wykazujących, co łatwo zrozumieć, duże wahania w zależności od zmieniającej się diety. Przeciętnie stwierdza się w dobowej ilości moczu około 30 g mocznika i znacznie mniejsze ilości różnych kwasów, zasad, soli i substancji organicznych stanowiących razem drugie 30 g. Zawsze jest trochę glukozy, ale nie dochodzi ona do 3″/o czy 5°/o, jak u cukrzyka, jest poza tym trochę białka, a jego nadmiar może być sygnałem bardzo wielu chorób.

Średniowieczni medycy mieli w pewnym sensie rację, uważając skład moczu za wartościową wskazówkę stanu pacjenta, ale oglądanie flakonu pod światło nie bardzo może zastąpić dzisiejszą mikroanalizę. Można na przykład określić stadium wyniszczenia człowieka, ponieważ tak długo, jak tłuszcz jest dostępny, jest on wykorzystywany dla wytwarzania energii, zaś kiedy go zabraknie, wtedy energii dostarczają białka tkanek. Aby uzyskać tę samą ilość energii, trzeba zużyć dwa razy tyle białka co tłuszczu, a w białkach znajduje się azot nieobecny w tłuszczach. Nagłe pojawienie się większej ilości azotu w moczu oznacza zwiększenie zużycia tkanek, a objaw ten znany jako przedśmiertny wzrost azotu w moczu ostrzega przed prawdopodobną śmiercią z wygłodzenia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *