Jelita

Dzięki zakrętom, fałdom i załamaniom rury jelitowej rzeczywista wewnętrzna warstwa wchłaniająca jelita, o długości 8,5 metra, ma powierzchnię przekraczającą 9 m2, czyli pięciokrotnie większą niż cala powierzchnia skóry. Prawie całe trawienie odbywa się u człowieka w jelicie, we wchłanianiu pokarmów ściany jelita biorą udział w jeszcze większym zakresie.

Żołądek gra w trawieniu niewielką rolę, jeszcze mniejszą we wchłanianiu. Kawałek pokarmu nie pozostaje ani przez chwilę w spokoju od momentu zjedzenia, ale szybkość jego podróży nie jest stała. Podobno William Gladstone żuł każdy kęs 32 razy: większość je szybciej i pokarm wkrótce schodzi do żołądka. W cztery do sześciu godzin później cały, nawet obszerny posiłek opuścił żołądek i przeszedł do jelita. Stałe trącanie falami perystaltycznymi popędza pokarm – zwany teraz miazgą pokarmową – przez jelita z szybkością około 2,5 cm na minutę. W ciągu pięciu godzin od opuszczenia żołądka miazga pokarmowa przesuwa się do znacznie szerszego kanału jelita grubego, mniej więcej z prędkością 350 ml płynnej treści co 24 godziny, później tempo spada i treść potrzebuje około 12 godzin na przejście dwu metrów jelita grubego. Połknięty barwnik potrzebuje 15-25 godzin na przejście przewodu pokarmowego, od początku do końca, zanim znajdzie się w okolicy prostnicy, jednak potrzeba szeregu dni, zanim przestaną się pokazywać ostatnie jego ślady.

Niemniej ruch jest stały. Fale perystaltyczne są wolniejsze w jelicie grubym, ruchliwość prostnicy jest jeszcze mniejsza, gdyż zazwyczaj wypełnia się ona i opróżnia raz na 24 godziny. Zwiększające się ciśnienie i stałe gromadzenie się kału wypełniają prostnicę i wywołują pragnienie oddania stolca. Kiedy kał zostanie wydalony (otwarcie zwieracza u dorosłego zależne jest od woli, ale dziecko musi się tego uczyć), pro- stnica jest znowu opróżniona i gromadzenie może rozpocząć się od nowa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *