Jelita – kontynuacja

Względnie wolny postęp wzdłuż jelita grubego jest przede wszystkim wynikiem większej średnicy rury – ponad 6 cm, podczas gdy jelito cienkie nie ma nawet w najszerszym miejscu 4 cm, poza tym ilość treści przechodzącej przez jelito grube stale się zmniejsza. Na całej jego niespełna dwumetrowej długości woda ulega wchłanianiu do krwiobiegu, co zmniejsza napór przepływu i objętość treści jelitowej. Z 350 ml treści przechodzącej w ciągu doby do jelita grubego tylko około 100 ml opuszcza je codziennie w postaci kału.

Wielkości te, jak wszystkie inne w obrębie ciała, są bardzo zmienne: dieta obfita w jarzyny może dawać 380 g na dobę, zaś dieta głodowa mniej niż 30 g. Kał wytwarza się bez przerwy, nawet w czasie głodu. Dzieci wytwarzają dość duże ilości kału, od 70 do 160 g na dobę. Choć tak wiele wody ulega wchłonięciu z treści pokarmowej, to jednak woda stanowi 65 do 80% masy kału. Z pozostałej suchej substancji V to bakterie, w większości nieżywe, na resztę składają się wydzieliny samego jelita, resztki komórkowe przewodu pokarmowego i bardzo niewielkie ilości resztek pokarmowych, które (z wyjątkiem tych ostatnich) tłumaczą wytwarzanie się kału także w okresie głodowania. .

Pominąwszy przypadki niektórych chorób, normalnie do kału przechodzi niewiele składników możliwych do strawienia. Resztkami pokarmowymi są głównie składniki niestrawne, jak celuloza – stąd obfitość kału przy diecie jarskiej – oraz skórki owoców i nasiona. Kał ma najsilniejszy zapach przy diecie mięsnej, słabszy przy jarskiej i najsłabszy przy mlecznej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *