Insulina

Insulina jest białkiem o niewielkiej cząsteczce, a produkcja jej musi być dokładnie zrównoważona (podobnie jak i zastrzyki dla cukrzyka: nie można jej podawać doustnie, gdyż zostałaby zniszczona przez enzymy trawienne: pepsynę i tryp- synę). Przy zbyt małej ilości insuliny we krwi znajduje się zbyt wiele cukru, towarzyszy temu męczenie się i utrata wagi: przy zbyt dużej ilości insuliny we krwi jest zbyt mało cukru i w rezultacie drażliwość, pocenie się, uczucie głodu i śpiączka. Pomiędzy zbyt wysokim i zbyt niskim poziomem cukru we krwi istnieje dość wąski margines, zawierający się w normalnych warunkach pomiędzy 0,1°/« a 0,180/o. Przy ilości ponad 0,18°/o zazwyczaj pojawia się cukier w moczu, u psów bez trzustki Minkowski stwierdzi! wzrost poziomu cukru do 0,3°/o. Kontrola insulinowa podobna jest do tańca na linie i poziom cukru nie może daleko odbiegać od normy nie pociągając katastrofalnych skutków.

Choroba jest powszechna. W Wielkiej Brytanii jest 300 000 chorych, obok przypuszczalnych dziesiątków tysięcy przypadków nie wykrytych – badania próbne stale wykazują nowe zachorowania. Badania w Stanach Zjednoczonych nasuwają przypuszczenie, że na każdy 1 000 osób przypada dziewięciu nie wykrytych chorych na cukrzycę i że dwu milionom Amerykanów ze stwierdzoną cukrzycą odpowiada prawdopodobnie taka sama liczba jeszcze nie rozpoznanych chorych. Cukrzyca staje się coraz częstsza na całym święcie, zwłaszcza w dobrze odżywiających się społeczeństwach. Nie cierpią na nią Murzyni w Afryce, żyjący na diecie niskotłuszczowej i niskokalorycznej, lecz ani choroba, ani jej brak nie jest charakterystyczną cechą rasową. Murzyni w Stanach Zjednoczonych chorują w takim samym stopniu, jak Amerykanie europejscy, a wśród Europejczyków zamieszkałych w Europie liczba chorych spada tylko w czasie wojny, dobroczynny wpływ racjonowania żywności został po raz pierwszy spostrzeżony w czasie wojny francusko-pruskiej i potwierdzony także podczas drugiej wojny światowej.

Istnieje również ryzyko dziedziczne. Jeśli zapada na tę chorobę jeden z dwojaczków identycznych, to w siedmiu przypadkach na dziesięć zapadnie na nią i drugi, choć może się to stać dopiero po dziesięciu lub więcej latach. Choroba jest częstsza wśród ludzi mających krewnych diabetyków, chorzy na cukrzycę mający zamiar wstąpić w związki małżeńskie i mieć dzieci powinni zdawać sobie sprawę ze zwiększonego prawdopodobieństwa pojawienia się choroby u dzieci. Nadwaga usposabia do cukrzycy, a kobiety cierpiące na tę chorobę mają więcej trudności z ciążami. Istnieje także znaczna dyskryminacja tego 0,5-1% społeczeństwa składającego się z diabetyków, ponieważ nie wolno im wykonywać szeregu zawodów i ostatnio zwiększa się nacisk, aby położyć kres niesprawiedliwości.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *