Czytanie i zbieżność

Oczy nigdy nie pozostają w spoczynku, nie tylko ze względu na stałe niewielkie ruchy głowy, wywołujące bezustanne poprawki położenia oczu, oczy same skaczą dokoła i niespokojne drżenie jest dla nich charakterystyczne. Zakres ruchu wynosi tylko parę sekund luku, a nieprzerwana aktywność powoduje zmienność natężenia światła padającego na różne punkty siatkówki. Gdyby było możliwe ustalenie oka w jednej pozycji, prawdopodobnie doprowadziłoby to do zniesienia widzenia, ponieważ każdy fragment siatki otrzymywałby identyczną i doprowadzającą do zmęczenia podnietę,

Czytanie polega również na skokowych ruchach oczu, przy czym przerwy odpowiadające zatrzymaniu wzroku na danym szczególe odpowiadają x/s do ’/a sekundy, a później oko biegnie do następnego punktu zatrzymania. Szybkość ruchu pomiędzy tymi punktami jest zbyt wielka, aby można w tym czasie cokolwiek czytać. Przy czytaniu na głos oczy wyprzedzają głos i zwykle można jeszcze powiedzieć około pięciu wyrazów, gdy nagle zgaśnie światło.

Zbieżność jest to zdolność zwracania oczu ku środkowi, zmniejszająca się z wiekiem. Dziecko może zbliżyć do siebie oboje oczu w stopniu pozwalającym mu na oglądanie przedmiotów z odległości ok. 7 cm, przedmioty znajdujące się bliżej dają podwójny obraz. Według Duke-Eldera w wieku trzydziestu kilku lat zbieżność wynosi około 14 cm, a wkrótce po ukończeniu 40 lat oraz po osiągnięciu wieku starczego mogą występować okresy szybkiego pogorszenia się zbieżności.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *